Corona legt alles plat, vloek of zegen?

Sinds enkele dagen is niets meer hetzelfde. Over de hele wereld sluiten scholen, worden vluchten geannulleerd en grenzen bewaakt. Wat is er aan de hand?

 

Het Corona virus.

Hoe begon het? Eind december kwam er in China een bericht van een nieuw virus met griepachtige verschijnselen. Hier haalden we onze schouders op. Het was toch aan de andere kant van de wereld, ver van je bed show.

Na enkele weken kwamen er youtube filmpjes; panische Chinezen met mondkapjes die vertelden hoe het er echt aan toeging. Geen OV, geen ziekenhuizen en mensen bezweken op straat. We werden onrustig en vermeden Chinezen. We namen ze niet serieus en sommigen discrimineerden ze “ Coronachinezen” werd een nieuw scheldwoord.

Het duurde niet lang of de eerste gevallen doken elders op. Op cruiseschepen, Frankrijk en Duitsland en Italie. Italie ging hard. Binnen no time waren er 4500 gevallen. Salone di mobile in Milaan werd gecancelled. Dit was in de voorjaarsvakantie.

 

De maatregelen

Het eerste corona geval in Nederland was op 27 februari 2020; overgewaaid uit Italie. Nog niets aan de hand. Het werden er 4…6…10….24…..82. Op 12 maart stond de officiele teller op 641. Toen kwamen de maatregelen.

Belangrijke evenementen werden afgelast, bijeenkomsten van meer dan 100 mensen verboden. En na wat discussies werden uit voorzorg ook de universiteiten en hogescholen gesloten tot 31 maart.

Nederland is bezorgd. Niemand weet wat ze ervan moeten denken. Werk en sociaal leven liggen plat. Het OV is uitgestorven. Supermarkten met lege schappen omdat iedereen hamstert. En dan vooral toilet papier.

Ik zie het aan en verwonder me. Hoe kwetsbaar en futiel onze samenleving is. Alles is gebaseerd op de economie. Nu het niet blijkt te werken, zie je wat er echt schort. Niemand kan voor zichzelf zorgen. We hebben supermarkten en ziekenhuizen nodig.

 

Ideaal

Ik voel me bevoorrecht. 3 weken geen lesgeven betekent voor mij 3 weken in het atelier. Geen afspraken, geen druk van buitenaf. Gewoon lekker werk maken in mijn eigen prive quarantaine kamertje. Lekker cocoonen, het hoofd leeg. Een soort van creatief retraite. Ik hoef nergens heen, alleen verdwalen in mijn verbeeldingskracht.

Maar is het eigenlijk niet heel vreemd dat dit een luxe is? Dat we allemaal geleefd worden en niemand echt een eigen vrije wil heeft om te bepalen hoe hij of zij de dag doorbrengt? Dat we niet zomaar op ons hutje op de hei naar de wolken kunnen staren als we dat hutje niet kunnen betalen?

Ik gun het de wereld zo! Minder files, ruimte voor de natuur, rust en een einde van de ratrace. Zouden we met zijn allen iets kunnen leren van deze pandemie? Zouden we met deze wijsheid een ommekeer kunnen maken in de samenleving? Laten we het hopen, anders zijn de vooruitzichten stukken zorgelijker dan een covad-19 uitbraak.

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.