Hoe gaan we verder?

Inmiddels schrijven we 28 maart. We zijn alweer 16 dagen in quarantaine. De tijd vliegt.

Wat is er sindsdien gebeurd?
In de U.S.A. 123.780 besmettingen en 2229 doden.
In Italie 92.472 gevallen en 10.023 doden.
Spanje is bezig met een inhaalslag; 73.235 zieken en 5982 sterfgevallen.

De case lijst van slechts 1,5 dag terug

In de rest van Europa loopt de teller ook gestaag op. Nederland bungelt in het midden met 9762 geregistreerde gevallen ( lang niet iedereen wordt getest) en 639 overledenen.
In ons land zijn de maatregelen verlengd tot 1 juni. Horeca ging op 13 maart al dicht. Er is een schreeuwend tekort aan medische middelen en de zorg wordt, terecht, doodgeknuffeld. Supermarkten kwamen in zwaar weer door het hamsteren.

Een geplunderd schap toiletpapier bij de AH

Wereldwijd zijn er 668.351 bekende besmettingen en 31.027 doden. Bijna alles is gesloten en vliegverkeer ligt nagenoeg plat. Zelfs het Eurovisie songfestival en de Olympische spelen zijn verplaatst naar 2021. En zo racen we met een noodvaart naar een globale recessie en is er politieke onrust tussen de grootmachten.
Trump blijkt inderdaad een volslagen idioot te zijn en brengt met zijn domme gedrag heel Amerika in gevaar. China en Rusland zien hun kans waar om de nieuwe grootmacht te worden. Europa laat zien dat het geen eenheid is en gaat hard onderuit.

Maar er zijn ook bijzonder goede geluiden; De luchtvervuiling en CO2 uitstoot zijn in die luttele weken drastisch afgenomen. Ook zijn er veel menselijke, hartverwarmende initiatieven. Oudjes in bejaardenhuizen mogen niet meer bezocht worden, dus worden er massaal balkon gymles en bingo’s georganiseerd. Familieleden schrijven lieve zinnen op de stoep voor het raam van de verzorgingsflat of klimmen de ladder op voor een raamgesprek.
Ook zie ik veel improvisatie talent en creativiteit. Nieuwe liedjes, kunstwerken en spelletjes op de radio en internet. Maar ook eindeloze herhaling van berichten, veel hetzelfde liedje, tijdverdrijf.
Verveling, onachtzaamheid, egocentrisme en zelfs pure kwaadwillendheid zijn aspecten van het menselijk karakter die helaas ook nu naar boven komen drijven. Vooralsnog zijn ze in de minderheid.

En wat gebeurt er in mij?

Mijn hoofd is net een roller coaster. Elke dag komen er andere emoties opwellen. Ik geniet van de rust, maar juist omdat ik daarvan optimaal wil genieten maakt het me haastig. Ik wil gewoon geen tijd verspillen, wat een contradictie. Telkens denk ik mij te moeten voorbereiden op de tijd na de quarantaine en ben ik bezig met ordenen, opruimen en plannen maken terwijl de creativiteit kookt en borrelt als nooit tevoren. En dan wil ik ook vooral mijn steentje bijdragen om de wereld te verbeteren. Alles tegelijk en door elkaar.

9 maart zaten we nog in overvolle metro’s in London, de dreiging leek toen nog ver weg. Er waren wat gevallen en je was wat voorzichtiger, maar dat was het wel. Die tijd lijkt nu een ander leven. We zijn in een surrealistische film beland en ik verwonder mij over de veranderde wereld.
De rust en de schonere lucht, vogels fluiten en bereiden hun nestje voor. Mensen voelen zich ontspannen omdat ze meer tijd hebben. Deze verandering maakt me erg blij en hoopvol. Met heel mijn hart hoop ik dat we ons lesje geleerd hebben en deze kans waarnemen om de wereld fijner en rustiger te maken. “ Never spill a good crisis”.

Het OV lijkt iets uit een vorig leven

Tegelijkertijd ben ik verdrietig omdat de wereld voorgoed veranderd is. Hierna zal er altijd een bewustzijn zijn van de risico’s van intermenselijk verkeer. Wat voor gevolgen gaat dit hebben voor de toekomst? Zullen we nog hutje mutje kunnen staan op festivals? Is er nog kans op spontane knuffels?
En tot slot ben ik bang…..niet voor mezelf en niet voor de ziekte. Ik ben bang dat we weer terug gaan naar vroeger. Dat mensen vergeten en de economie weer op nummer 1 staat. Binnen de kortste keren weer drukte en klimaat dreiging. En dan noog een tikje erger, omdat de politiek heeft gezien hoe ze de mensen globaal kunnen manipuleren met angst. Dat onze vrijheid permanent wordt ingeperkt. Dat we slechts pionnen zijn in het spel van de wereldleiders. De volksgezondheid wordt dan slechts in stand gehouden, omdat we nuttig zijn als aantal. George Orwell’s 1984 is finally about to happen.

Zullen we afspreken dat dat laatste niet gebeurt?

 

Of zoals Jim Morrisson schreef;

“The old get old
And the young get stronger
May take a week
And it may take longer
They got the guns
But we got the numbers
Gonna win, yeah
We’re takin’ over
Come on! Get together one more time!”

We zijn er zelf bij. Samen kunnen we het tij keren. Door genoegen te nemen met iets minder en bereid zijn om zelf te koken en je spullen te repareren. Iets minder snel kopen. Bewust te zijn van wat je eet. Vakantievieren op een natuurvriendelijke manier. Te accepteren dat er niet altijd iets leuks hoeft te gebeuren. Jezelf leren vermaken, goed na te denken over milieubelastende zaken als werk, gezinsplanning en vrije tijd. Kritisch te zijn over politiek en religie. Elkaar te helpen. Nadenken over wie je bent en wat jou recht is van bestaan.

Als we daar nu eens mee beginnen, misschien, heel misschien, kunnen we als diersoort evalueren naar een samenleving die niet draait om geld, macht en status, maar om saamhorigheid, plezier en verwondering.

In harmonie met de natuur en onszelf.
Wees eerlijk, dat is toch een veel leuker vooruitzicht?

Corona legt alles plat, vloek of zegen?

Sinds enkele dagen is niets meer hetzelfde. Over de hele wereld sluiten scholen, worden vluchten geannulleerd en grenzen bewaakt. Wat is er aan de hand?

 

Het Corona virus.

Hoe begon het? Eind december kwam er in China een bericht van een nieuw virus met griepachtige verschijnselen. Hier haalden we onze schouders op. Het was toch aan de andere kant van de wereld, ver van je bed show.

Na enkele weken kwamen er youtube filmpjes; panische Chinezen met mondkapjes die vertelden hoe het er echt aan toeging. Geen OV, geen ziekenhuizen en mensen bezweken op straat. We werden onrustig en vermeden Chinezen. We namen ze niet serieus en sommigen discrimineerden ze “ Coronachinezen” werd een nieuw scheldwoord.

Het duurde niet lang of de eerste gevallen doken elders op. Op cruiseschepen, Frankrijk en Duitsland en Italie. Italie ging hard. Binnen no time waren er 4500 gevallen. Salone di mobile in Milaan werd gecancelled. Dit was in de voorjaarsvakantie.

 

De maatregelen

Het eerste corona geval in Nederland was op 27 februari 2020; overgewaaid uit Italie. Nog niets aan de hand. Het werden er 4…6…10….24…..82. Op 12 maart stond de officiele teller op 641. Toen kwamen de maatregelen.

Belangrijke evenementen werden afgelast, bijeenkomsten van meer dan 100 mensen verboden. En na wat discussies werden uit voorzorg ook de universiteiten en hogescholen gesloten tot 31 maart.

Nederland is bezorgd. Niemand weet wat ze ervan moeten denken. Werk en sociaal leven liggen plat. Het OV is uitgestorven. Supermarkten met lege schappen omdat iedereen hamstert. En dan vooral toilet papier.

Ik zie het aan en verwonder me. Hoe kwetsbaar en futiel onze samenleving is. Alles is gebaseerd op de economie. Nu het niet blijkt te werken, zie je wat er echt schort. Niemand kan voor zichzelf zorgen. We hebben supermarkten en ziekenhuizen nodig.

 

Ideaal

Ik voel me bevoorrecht. 3 weken geen lesgeven betekent voor mij 3 weken in het atelier. Geen afspraken, geen druk van buitenaf. Gewoon lekker werk maken in mijn eigen prive quarantaine kamertje. Lekker cocoonen, het hoofd leeg. Een soort van creatief retraite. Ik hoef nergens heen, alleen verdwalen in mijn verbeeldingskracht.

Maar is het eigenlijk niet heel vreemd dat dit een luxe is? Dat we allemaal geleefd worden en niemand echt een eigen vrije wil heeft om te bepalen hoe hij of zij de dag doorbrengt? Dat we niet zomaar op ons hutje op de hei naar de wolken kunnen staren als we dat hutje niet kunnen betalen?

Ik gun het de wereld zo! Minder files, ruimte voor de natuur, rust en een einde van de ratrace. Zouden we met zijn allen iets kunnen leren van deze pandemie? Zouden we met deze wijsheid een ommekeer kunnen maken in de samenleving? Laten we het hopen, anders zijn de vooruitzichten stukken zorgelijker dan een covad-19 uitbraak.

Eerst Napels, dan sterven…

 

Vroeger vierde ik mijn verjaardag elk jaar uitbundig met een groot feest waar iedereen welkom was. Supergezellig vond ik dat!

 

Toen ik de 35 gepasseerd was, sloop het gevoel er toch wel een beetje in dat je aan jezelf dan niet echt toekomt op zo’n dag. Sindsdien geef ik 1 x in de 5 jaar een feest en verder probeer ik zoveel mogelijk niet thuis te zijn. Het liefst de natuur in of nieuwe gebieden ontdekken. Dat jaar was heel bijzonder. Ik vierde mijn verjaardag in 2 landen, Maleisie en Indonesie en het vliegtuig!

Dit jaar is het jaar waarin ik 46 word en dus steeds dichter naar die magische 50. Het was weer tijd voor een Avontuur! Maar we hadden maar een weekend de tijd en wat kun je doen in zo’n korte tijd?

Parijs leek ideaal, maar viel al snel af vanwege het gigantische toerisme in juli. Ik hoefde toen niet zo lang meer na te denken; Napels stond ook al jaren op de wishlist, was niet al te toeristisch, betaalbaar en snel aan te vliegen. En wie zei er ook alweer “ Eerst Napels, dan sterven?”

Napels it is!

En zo vlogen we vanaf Eindhoven richting La belle Italia.

Om in een andere wereld te landen….

lange roltrappen op Statione Centrale

Ik had maar 10 euro cash op zak en bedacht mij daar boven in de lucht hoe bijzonder het eigenlijk is dat je met slechts 10 euro op zak de wereld rond kan reizen. Die illusie kon ik zeker 1 uur vasthouden. Eenmaal geland moesten we de bus en metro hebben naar het appartementje. Ik dacht wel even te kunnen pinnen…fout gedacht! In Napels gebeurt dat nog ouderwets met een loket en handje contantje. Gelukkig is ook daar een pin automaat niet echt ver weg, ook al voelt dat ter plekke niet zo na een “lange” reis en met 30+ graden.

Het is altijd heerlijk rustgevend ( en stiekem misschien ook wat teleurstellend) als een reisbestemming precies voldoet aan je verwachtingen.

Napels staat wat dat betreft hoog op de ladder. Nauwe straatjes met wasgoed; check. Irritante scootertjes; check. Ontelbare koffiebarretjes en pizzeria’s; yep, Aangename hitte en een prachtige baai; idem. 1 ding ontbreekt echter in elke reisgids; de vriendelijkheid van de mensen!

Duomo di Napoli

 

Nauwe straatjes in hartje Napels

 

Scooters bepalen het straatbeeld

Napels staat te boek als druk, vuil en crimineel. Die drukte zal ik zeker niet ontkennen en het ruikt ook echt niet overal naar bloemetjes, maar de inwoners hebben een vriendelijkheid en behulpzaamheid die niet bepaald doorsnee is voor een wereldstad…of het moet Cairo zijn, ook al zo’n verkeerd begrepen metropool.

De stad, voor zover ik hem heb leren kennen in 2 dagen, is relaxed, rauw en puur met een klein hartje. Smulpaapjes zijn hier aan het goede adres, aanrader is zuppa di cozza! Dit is een fantastisch mosselgerecht met gamba’s en langoustine. Want Napels is vlees noch vis, Napels is beide. Italiaanser dan Rome, lekker off the beaten track, een heerlijk klimaat en een schitterende setting aan de mooiste baai van Europa.

Ben je op een citytrip? Geniet van het uitzicht op castello st. Elmo, het hoogste punt van Napels. Op dinsdag en na 16.00 u betaal je slechts 2,50 entree. Hou je van cultuur? Napels heeft het oudste operatheater van Italie, supermooie zaal!

https://www.teatrosancarlo.it/en/ Check de website voor het programma.

 

 

cemitero della Fontanella

 

En vergeet vooral niet om hier en daar een van de vel kerken binnen te lopen en je te vergapen aan alle pracht en praal. De duomo di Napoli licht midden in het centrum en is de indrukwekkendste!

Zelf was ik erg onder de indruk van cimitero della Fontanella. Dit is een imposante, kathedraal achtige uitgraving in het gebergte. Ooit bedoeld als vervanging voor de begraafplaatsen in de Napolitaanse kerken, kreeg het een macabere invulling in de 16e eeuw, toen half Napels overleed door de Pest. In deze situatie waar de bevolking bij bosjes neerviel, was massaal dumpen van de lijken via een gat in de reeds bestaande cimitero de enige mogelijkheid om de stad leefbaar te houden. Mensen kregen geen uitvaart, geen steen , niets. Je werd gewoon op de grote hoop gegooid. Vervolgens keek niemand er meer naar om…

Tot er overstromingen kwamen in de 18e eeuw, waardoor de beenderen over straat spoelden. Dit werd vervold door een grote cholera uitbraak in 1837, waardoor de cemitero uit begon te puilen.

In 1872 besloot pastoor Barbati dat het tijd werd om de chaos te ordenen en de overledenen de eer te geven die ze toekwam. Zo geschiedde… Wat rest is een bijzonder imposant mausoleum, waar je je goed bewust wordt van de sterfelijkheid en de nietigheid van de mens. En ik was daar op mijn verjaardag…

 

https://www.cimiterofontanelle.com/en/the-history.html

 

Geniet vooral ook van het straatbeeld. Ga zoveel mogelijk lopen, niet alleen door centro storico en quartieri spagnoli, maar loop je neus achterna. Geniet van een pizza margherita en een aperol spritz. Als toetje is de caprese een absolute aanrader! Neem het aan van deze zoetekauw. Drink een koffie op een terrasje s’ ochtend en geniet van een granita in de middag. Misschien is het erg warm en doe je het een tandje rustiger aan. Neem het zoals het komt, dat is Napels!

geniet van een pizza margherita
Zuppa di Cozza

Heb je meer tijd en wil je de omgeving verkennen?

Wij deden dit een aantal jaar geleden, het is onvergetelijk!

Absoluut uniek zijn de Amalfi kust, Pompei en de Vesuvius natuurlijk. Maar daarnaast zijn er wat minder bekende plekken die ook de moeite waard zijn. Zo kun je archeologisch duiken en snorkelen op het Baia eiland, supergaaf om duizenden jaren oude mozaiek vloeren op de zeebodem te zien!

 

Snorkelen bij Baia

Ook zijn er schitterende hiking trails, zoals “Il sentiero deglei dei”  of the path of gods. https://www.positano.com/en/e/il-sentiero-degli-dei . Ik heb hem zelf nog niet gelopen, maar het lijkt me absoluut een imposante wandeling, die ik zeker nog eens ga lopen. Het uitzicht is fabuleus.